Zelfmedelijden. Ik geef toe: het staat op mijn lijst van guilty pleasures. Ik trek me dan even terug van de “ijskoude wereld die me niet begrijpt”. Onder een suzzeke in de zetel. Indien nodig wordt het drama-gehalte schaamteloos opgeklopt met een emo-song du genre Everybody hurts.
Eender welk onderwerp is geschikt voor het zelfmedelijden: een van mijn favoriete is als een babbel nodig heb en steevast op de voicemail van mijn mogelijke troosters terecht kom. “Spreek uw bericht in na de biep.” Daar knap ik op af natuurlijk, moest het nu nog zijn “Beschrijf uw ellendig gevoel na de biep.”
Maar hier toch een oproep: voel jamais du jamais zelfmedelijden ivm Valentijn. Valentijn is namelijk in het leven geroepen om bij iedereen, single of niet, roet in het eten te gooien van het goed humeur. Ik leg dat even uit. Of je bent deel van een koppel, en je viert het wel, maar allicht is het voor één van de twee een verplicht nummertje. Of je bent deel van een koppel en je viert het niet, voelt een van de twee zich gepasseerd. Of je bent single en je denkt: “Ocharme ik! Niemand om Valentijn mee te vieren.” Kortom: Valentijn: negeren die handel!
Dan kan je je zelfmedelijden toch beter opsparen voor echt trieste situaties? 🙂 Of, nog beter, je pijlen richten op de aangename kanten van het leven? Een heerlijke koffie, een deugddoende douche, een onverwacht winterzonnetje, een glimlach van een onbekende, een verkwikkend gesprek, een zotte avond met veel gelach en geplaag, …. Zo kan ik nog lang doorgaan, zelfs op 14 februari 🙂
